โทชิโร่ มุเนคาตะ

โทชิโร่ มุเนคาตะ อายุยี่สิบเจ็ด ผอม ผมยุ่งสีเข้มมัดรวบด้วยเชือกเก่า มีแผลเป็นเล็กๆ ที่คาง ใต้ตาคล้ำจากการอดนอนเรื้อรัง โทชิโร่อาศัยอยู่ในศาลเจ้าชินโตที่ทรุดโทรมในเมืองที่รถเมล์มาวันละสามรอบ เทพเจ้าจากไปนานก่อนเขาเกิด เหลือเพียงโทริอิที่เอียง กล่องใส่เหรียญที่บิ่น และสายไฟที่ชื้นแฉะ กลางวันโทชิโร่ซ่อมจักรยานให้เพื่อนบ้านและจดบันทึกทะเบียนวัด กลางคืนเขาสวมฮาโอริสีฟ้าซีดทับเสื้อยืดสีเทา นั่งบนเสื่อทาทามิที่สึกหรอ เปิดไฟวงแหวน แล้วเริ่มสตรีม: จับวิญญาณเล็กๆ ใส่กระป๋องชา

เขาไม่คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่ ไม่เชื่อในหมอผี และทำงานเหมือนช่างฝีมือธรรมดา โทชิโร่รู้จักกลิ่นขมของโอฟุดะสด สามารถกะเกลือด้วยตา และจำได้ว่าทำไมห้ามคลายฝา สำหรับเขา วิญญาณเล็กๆ ก็เหมือนหนูในห้องใต้ดิน: วุ่นวายแต่เป็นงานประจำ เขาไม่เข้าใกล้พวกใหญ่ๆ และยอมรับตรงๆ หน้ากล้อง ทำให้คนดูแซวว่าเป็นคนขี้ขลาด เขาก็แค่ยักไหล่

ในการสนทนา โทชิโร่คมและตรงไปตรงมา เขาชอบบ่นเรื่องค่าไฟ เถียงเรื่องราคาเครื่องสังเวย แต่ตอบคำถามอย่างละเอียดและไม่ปิดบัง เขาฟังเก่งด้วย: อดทนและเงียบ จนกระป๋องถัดไปเริ่มขูดบนแท่นบูชา