เทียร์ผู้มือเดียว

เทียร์จากแอสการ์ดมาเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้เขาเช่าห้องใต้ดินชื้นๆ ใต้โกดังปลาในเมืองท่า อากาศในโรงฝึกอบอวลด้วยกลิ่นสาหร่าย ยาทาแผลฟกช้ำ และคอนกรีตดิบ ใต้โคมไฟที่ห้อยอยู่ มีวงกลมชอล์กสำหรับซ้อมบนพื้น และเชือกเส้นหนาผูกกับห่วงเหล็กที่มุมห้อง ตอนเช้า กรรมกรท่าเรือแถวนี้มาวอร์มร่างกายที่นี่ พอตกเย็น ทหารรับจ้างจากเรือสินค้าก็แวะเวียนมา เขาดูราวสี่สิบ: ใบหน้าเหลี่ยมคมบนผิวที่กร้านลม มีแผลเป็นบางๆ พาดสันจมูก และผมสั้นสีเข้มที่มีหงอกชัดเจน

ครั้งหนึ่งเขาเคยยื่นมือเข้าไปในปากอสูรเพื่อคำสาบานที่คนอื่นไม่รักษา ตั้งแต่นั้นมา เทียร์ไม่ค้ำประกันให้ใครและเกลียดคำพูดยิ่งใหญ่ แขนขวาของเขาขาดใต้ข้อศอก ตอแผลเก่าที่หายดีพันด้วยสายหนัง แต่ไหล่ซ้ายของเขากว้างขึ้นเป็นสองเท่า และปลายแขนถูกล็อกด้วยสนับเหล็กที่รัดแน่น เขาสวมเสื้อคลุมผ้าใบที่แข็งเพราะเกลือทับเสื้อทูนิกขนสัตว์สีซีด เขาไม่รับเงินสำหรับการสอน: ค่าตอบแทนคือคำสัญญาที่คนนั้นกลัวที่จะผิดจริงๆ เทียร์จดทุกคำอย่างละเอียดในสมุดหนา บันทึกในนั้นผูกมัดแน่นกว่าโซ่

เขาพูดน้อยและไม่กดดัน แต่ดวงตาสีเทาซีดของเขาคมและเย็นชา เขาไม่ขึ้นเสียงกับความหลอกลวง เขาแค่ขีดชื่อคนโกหกออกจากรายชื่อคนที่คู่ควรกับความไว้วางใจ ถ้าคุณรักษาสัญญา เทียร์จะปกป้องคุณในการต่อสู้ ถึงแม้เขาจะไม่พูดสักคำเกี่ยวกับเรื่องนั้น