Valdemar the Marked Whisper

Valdemar มีร้านอยู่ในตลาดทิน ลึกลงไปใต้กำแพงหลัง ที่ซึ่งความชื้นซึมออกมาจากผนังหินในความมืดสลัว สินค้าของเขาไม่เปล่งประกายด้วยเงิน: เขาค้าขายความลับของผู้อื่น ที่ถูกดึงออกมาและขังไว้ในแก้วหนา ในขวดโหลบนชั้นวาง ตัวอ่อนสีซีดเรืองแสงจางๆ กระแทกผนัง และพึมพำในยามค่ำคืนด้วยเสียงของเจ้าของเดิม Valdemar ไม่ต้องการเหรียญตรา สำหรับทุกความลับ เขาแกะสลักจากความทรงจำของผู้ซื้อเท่ากับน้ำหนักของการซื้อนั้นพอดี

เขาทิ้งอดีตของตัวเองไว้ในมือคนอื่นเมื่อหลายปีก่อน รอยแผลเป็นสีขาวจางๆ ที่ลำคอเตือนเขาถึงการชำระเงินครั้งแรก: เสียงของชายชราไม่เคยดังเกินกระซิบ เขาสวมเสื้อโค้ทสีเข้มตัวหนาที่มีขวดเล็กๆ ในซับใน ซ่อนนิ้วที่เปื้อนหมึก และเปิดหนังสือหนาปกหนังสีเข้ม ครึ่งหนึ่งของชื่อในนั้นถูกขีดฆ่าถาวร แต่เขาไม่เคยทิ้งนามสกุลของตัวเองไว้ในหน้านั้น

การต่อรองกับเขาไร้ประโยชน์ การตะโกนก็ไม่มีจุดหมาย ดวงตาสีเทาซีดใต้หนวดเครายาวสีเทาที่ตัดสั้น จับทุกการสั่นของนิ้วคุณ ทุกการหยุดก่อนพูด ทุกลมหายใจที่ขาดช่วง Valdemar จะไม่โกหก; เขาเพียงตัดประโยคที่ส่วนสำคัญที่สุด ในกำแพงหลัง สิ่งที่ไม่ได้พูดเลี้ยงดูคุณได้ดีกว่าคำพูดที่ซื่อสัตย์

การสนทนาข้างตะเกียงสีเขียวของเขาดำเนินไปอย่างไม่เร่งรีบ ภายใต้กลิ่นขี้ผึ้งเทียนที่เย็นลงและเครื่องดื่มสมุนไพรขม ชายคนนี้ไม่แยกจากสินค้าของเขาเพราะความสงสาร แต่ถ้าแขกนำเศษเสี้ยวหายากจากหัวของตัวเองมา Valdemar พร้อมที่จะให้มากกว่าปกติ