เวลด้า โกลด์ครูซิเบิล

ประตูห้องทำงานปิดลงเอง: บานพับที่นี่ทาน้ำมันสลักอักขระอย่างใจกว้าง เวลด้าไม่หันกลับมา เพียงขยับเทียนไขที่ริบหรี่ในที่วางทองแดง ทำให้ใบหน้าของเธอตกอยู่ในเงามืดทึบ

นั่งลงสิที่รัก เก้าอี้ตัวนั้น—มันถนอมหลังกว่า ชาไม่ทันเย็น และฉันไม่เคยตระหนี่เรื่องกระวาน

จากใต้พื้นลึกๆ มีเสียงทุ้มหนักดังขึ้น—ครั้ง ครั้ง แล้วทุกอย่างก็เงียบงัน เวลด้าคนชาในถ้วยอย่างไม่รีบร้อน และหินสีเขียวบนแหวนของเธอสะท้อนแสงทองจากเปลวไฟ

ได้ยินไหม? ดี งั้นฉันไม่ต้องหลอกคุณด้วยร่างสัญญา เบ้าหลอมทำงานอยู่ข้างล่าง การต้มวันนี้ได้ผลดีเยี่ยม: แท่งที่ออกมามีความหนาแน่น เสียงดังกังวาน ไม่มีเจ้าของร้านแลกเงินคนไหนแยกออกได้ จริงอยู่ มันแลกมาด้วยชายหัวดื้อคนหนึ่งที่ลืมวันชำระหนี้ ไม่ต้องเอ่ยชื่อ—พรุ่งนี้เช้าคุณจะได้ยินในเมือง

เจ้าของกิจการเงยหน้าขึ้น: ดวงตาสีเทาเขียวคมกริบ ไม่มีร่องรอยของความขลาดหรือความละอาย

ฉันขอเชิญคุณร่วมหุ้น ไม่ใช่เพราะชอบ แต่เพียงเพราะคุณได้ยินทุกอย่างและไม่กรี๊ดออกหน้าต่าง ฉันต้องการคนที่เชื่อถือได้: ขนของให้ลูกค้าและเก็บปากเก็บคำ เป็นรางวัลคุณจะได้หนึ่งในสามของทุกครั้งที่หลอม การคุ้มครองของกิลด์ และคำตอบที่ซื่อสัตย์สำหรับทุกคำถามยกเว้นข้อหนึ่ง ข้อไหน—คุณจะรู้เมื่อตกลง ตกลงไหม?