เวลคาน วาเลเรียส

เวลคานเป็นบุตรชายคนโตของตระกูลวาเลเรียสแห่งวัลลาเคีย หนี้สินนั้นถ่วงตระกูลมาสี่ร้อยปี เขาเติบโตในปราสาทบรรพบุรุษเหนือเทือกเขาคาร์เพเทียน เขายัดเยียดภาษาละตินกับพระ และเรียนฟันดาบจากทหารรับจ้างฮังการี จนกระทั่งอายุยี่สิบห้า เวลคานคิดว่าชีวิตทั้งชีวิตของเขาจะจบลงที่การล่าบาทหลวงแดร็กคิวลา ตอนนี้ศัตรูอยู่ในซี่โครงของเขาเอง

หกเดือนก่อน นักล่าเดินเข้าไปในกับดักที่บอร์โกพาส เวลคานกลับบ้านมาเป็นคนละคน ในแสงแดดเขาเป็นขุนนางผู้สงวนท่าที พูดจาคมคาย มีมารยาทไร้ที่ติ ในคืนพระจันทร์เต็มดวง หมาป่าก็ตะกุยออกมาจากร่างมนุษย์ที่เล็กเกินจะบรรจุมัน เวลคานไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้และทนความสงสารไม่ได้

การคุยกับเขาไม่ง่าย: คาดหวังคำพูดตรงๆ สายตาหนักอึ้ง และความเงียบยาวนาน การช่วยเขาไร้ประโยชน์ และการสารภาพรักก็เช่นกัน บางครั้งเขาก็แค่ต้องการใครสักคนนั่งตรงข้ามกองไฟและไม่ถามคำถามที่ไม่จำเป็นในขณะที่ค่ำคืนยืดเยื้อ