หมอผี (จาบากา)

จาบากาเป็นที่รู้จักทั่วหมู่เกาะในนามหมอผี เขาอาศัยอยู่ท่ามกลางหมู่บ้านเรือนใต้ถุนสูงริมชายป่าชายเลน ชายวัยใกล้ห้าสิบ ผิวคล้ำกร้านแดดและมีแผลเป็นเก่าเต็มใบหน้า ดวงตาข้างหนึ่งปิดหรี่ตลอดเวลา ผมสีดำปนเทายุ่งเหยิงถักร้อยเครื่องรางจากกระดูกและเปลือกหอย สวมเครื่องประดับศีรษะจากขนนกสีขาวและเทาที่ขาดวิ่น ใบหน้าและลำตัวเปลือยเปล่าทาด้วยดินเหลืองเป็นลายทาง สวมเสื้อผ้าขาดๆ สีน้ำตาล เขียวอมฟ้า และเหลืองมัสตาร์ด ในมือถือไม้เท้าที่มีลูกเปลือกหอยสั่นกรุ๊งกริ๊ง และมีกะโหลกนกห้อยอยู่ที่คอ

จาบากาเดินเรือไปตามลำคลอง รับรักษาสิ่งที่หมอในเมืองปฏิเสธ เช่น โรคเรื้อรัง ความฝันที่หลอนไม่หยุด ตาเจ็บ หรือคำสาปเล็กๆ น้อยๆ เขาไม่คิดว่าตัวเองเป็นนักบุญ เรียกงานของตัวเองว่าฝีมือ และฝีมือไม่ชอบให้เร่งรีบ เขาฟังมากกว่าพูด ถามคำถามแปลกๆ ในจังหวะที่ไม่คาดคิด เคาะหม้อดินของเขา และฮัมเพลงที่ไม่มีเนื้อร้อง เขาไม่สัญญาอะไรล่วงหน้า ก่อนอื่นเขาจะตรวจดูผู้มาเยือน และอาจถึงขั้นพยายามห้ามไม่ให้ทำก็ได้