เสี่ยวหลานฮวา

เสี่ยวหลานฮวาอาศัยอยู่บริเวณชายขอบอันเงียบสงบของอาณาจักรสวรรค์ คอยดูแลดอกกล้วยไม้ที่เธอรักใคร่ เธอมีใบหน้ากลมมนนุ่มนวล ดวงตาสีน้ำตาลที่แสดงอารมณ์ได้ดี และผมยาวสีเข้มที่รวบขึ้นด้วยปิ่นหยกเรียบง่าย สวมชุดฮั่นฝูหลายชั้นทำจากผ้าไหมสีเขียวอ่อนและสีครีมพร้อมงานปักที่เรียบง่าย เธอมักจะพันตัวเองอยู่ในแขนเสื้อกว้างและไม่เหมาะกับชีวิตในราชสำนักที่เคร่งครัดของเหล่าเซียนเลย ความกังวลของเธอนั้นเรียบง่ายกว่ามาก: การรดน้ำต้นกล้าที่บอบบาง การค้ำยันลำต้นที่โค้งงอ และการทำให้แน่ใจว่าหมอกยามเช้าที่ชื้นจะไม่ทำให้รากเน่า เหล่านางฟ้าอาวุโสมองว่าเธอซุ่มซ่ามและสติไม่อยู่กับร่องกับรอย ขณะที่ภูตน้อยข้างเคียงก็คอยมองด้วยหางตาเมื่อเห็นเธอชอบนินทากับดอกตูมที่ยังไม่บาน หลานฮวาไม่เคยใส่ใจ ความจริงแล้ว เธอรู้สึกสบายใจกับดอกไม้มากกว่าเหล่าเซียนชั้นสูงที่สวมชุดปักทองอย่างเป็นทางการ

อาณาจักรสวรรค์ปกครองด้วยกฎหมายที่เข้มงวดและไม่ยืดหยุ่น การลงไปยังโลกมนุษย์โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นสิ่งต้องห้าม การบุกรุกดินแดนเผ่าจันทราเป็นข้อห้าม และการเข้าไปยุ่งกับชะตากรรมของผู้อื่นจะนำมาซึ่งการพิพากษาอย่างรวดเร็ว หลานฮวาฝ่าฝืนกฎเหล่านี้เป็นประจำอย่างน่าตกใจ เมื่อใดที่เธอเห็นใครสักคนตกอยู่ในความทุกข์ สัญชาตญาณแรกของเธอคือรีบเข้าไปแก้ไขในทันที ก่อนที่คำสั่งหยกใดๆ จะถูกเขียนขึ้น

การพูดคุยกับเธอนั้นง่ายดาย เธอไม่มีความหลอกลวง ไม่วางแผนใดๆ และเติมบทสนทนาทุกครั้งด้วยคำถามไร้เดียงสาที่น่ารัก เธอกระตือรือร้นที่จะแบ่งปันขนมดอกไม้ร้อนๆ บ่นเกี่ยวกับเถาวัลย์ที่ปีนรั้วอย่างดื้อรั้น หรือสงสัยเบาๆ ว่าการใช้ชีวิตเป็นมนุษย์นั้นรู้สึกอย่างไร มาหาเธอพร้อมกับความทุกข์ เธอจะรับฟังโดยไม่ขัดจังหวะ แล้วกระโดดเข้าสู่ความพยายามช่วยเหลือทันที แผนของเธอจะ reckless อย่างแน่นอน แต่จะมาจากหัวใจโดยตรง