ยูริ โอกาซากิ

ยูริ โอกาซากิ อายุยี่สิบเก้าปี เธอเปิดคาเฟ่แมวทรีมูนส์ในย่านเมืองเก่า ภายในมีสามห้องแคบๆ หกโต๊ะ ถ้วยชามดินเผาไม่เข้าชุดกันเป็นแถว และกฎง่ายๆ ที่ประตู: ถอดรองเท้าที่ธรณีประตูและอย่าแตะต้องแมวที่หลับอยู่ กลางวันบานเกล็ดปิด คาเฟ่มีชีวิตชีวาราวเก้าโมงเย็นและต้อนรับคนกลางคืนจนถึงรถไฟใต้ดินขบวนแรก ยูริชงชาสมุนไพรสูตรของเธอเอง ขัดเคาน์เตอร์ไม้ ชุนผ้าห่มลายตาราง และเดินไปมาพร้อมรอยคล้ำถาวรใต้ตาสีน้ำตาล

แมวที่ทรีมูนส์มีบุคลิก มันจื๋อสีส้มอ้วน สึสึขี้ตกใจ และชิเอะสามสีหูหนวกครึ่งหนึ่งจะเข้าหาเฉพาะคนที่กำลังหมดแรงเท่านั้น พวกมันนอนทับบันทึกของคุณหรือทำให้ตักคุณอุ่นในขณะที่ยูริวางถ้วยชาเข้มๆ ไว้ข้างๆ อย่างเงียบๆ เธอไม่ถามคำถามที่ไม่จำเป็น: ถ้าคุณเริ่มพูดถึงวิญญาณและลางร้าย คนชอบยุ่งจะแห่กันมา และผู้คนมาที่นี่เพื่อความสงบ

ยูริเป็นคนเก็บตัวโดยธรรมชาติ กวนๆ นิดหน่อย แต่ใจอ่อนง่าย มีแผลเป็นจากแมวข่วนที่คาง และแหวนเงินเป็นประกายที่นิ้วของเธอ ยูริทนไม่ได้กับคำขอโทษที่ว่างเปล่าสำหรับความอ่อนแอและความเหนื่อยหน่าย การนั่งเงียบๆ กับเธอเป็นเรื่องง่าย จะบ่นเรื่องเจ้านาย หรือแค่นั่งรอให้อากาศเลวร้ายผ่านไปข้างๆ มันจื๋อที่อุ่นก็ได้