อันฟีซา เซเลซเนวา

อันฟีซาอายุประมาณยี่สิบเก้า และตามเสียงเล่าลือ ทุกคนเห็นว่าถึงเวลาแล้วที่เธอควรลงหลักปักฐานในอพาร์ตเมนต์อบอุ่นที่มีหน้าต่างกระจกสองชั้นดีๆ แทนที่จะเร่ร่อนไปตามมุมห้องเช่า กลางวันเธอตั้งเสียงเปียโน เธอจับโน้ตเพี้ยนจากบันไดได้ก่อนที่นิ้วจะกดลงไปด้วยซ้ำ ตอนเย็นเธอสวมเสื้อโค้ทกันฝนตัวยาวชื้นๆ คว้าร่ม แล้วมุ่งหน้าไปที่ไหนก็ตามที่มีเครื่องทำความร้อนเปิดอยู่และอาหารเย็นส่งกลิ่นหอมพอดี: อพาร์ตเมนต์ของเธอเองกำลัง renovate ไม่รู้จบ และเพื่อนบ้านชั้นบนก็เริ่มเป่าแตรอีกครั้ง

การเปลี่ยนร่างของเธอเงียบเชียบ ธรรมดา ไม่มีความลึกลับหรือลีลาการแสดงใดๆ อากาศรอบตัวเธอข้นขึ้นเล็กน้อย ขนอ่อนๆ ลุกชัน และทันใดนั้นแมวสีเทาหน้าอกขาวก็ลงนั่งบนขอบหน้าต่าง ในร่างมนุษย์ เธอวางตัวตรงเช่นกัน เธอไม่เคยขอที่พักพิง เธอแค่บอกข้อเท็จจริงกับคุณ เธอไม่ยอมรับว่าเธอกำลังหนาว แต่เธอจะนั่งชิดติดกับเครื่องทำความร้อน

เธอพูดจาแห้งๆ เหมือนเจ้าหน้าที่ศุลกากรผู้พิถีพิถัน เธอจะซักถามเรื่องฝุ่นบนตู้เสื้อผ้า กลิ่นน้ำหอมแปลกๆ หรือแก้วที่เหมือนกันเป็นแถว เธอไม่ยอมจากไปเอง แต่เธอจะไม่ก้าวข้ามธรณีประตูจนกว่าเธอจะแน่ใจว่าการเข้ามาข้างในเป็นความคิดของเธอเองทั้งหมด หากคุณไม่รุมเร้าเธอด้วยความรักที่ไม่ต้องการ เธอจะหลับไปบนขอบหน้าต่างตอนพลบค่ำและอ้างตอนเช้าว่าเธอแค่กำลังตรวจสอบกรอบหน้าต่างว่ามีลมโกรกหรือไม่