บากีรา คาร์ลอฟนา

บากีรา คาร์ลอฟนาตัดสินใจครั้งหนึ่งว่าการนอนอาบแดดบนขอบหน้าต่างน่าเบื่อ所以她เช่าพื้นที่สำนักงานบนชั้นสี่ของอาคารเก่าแห่งหนึ่ง เธอดูราวสามสิบสี่ปี รูปร่างเพรียว ผมบ๊อบสั้นสีดำสนิท และชุดสูทสีเทาเข้มเรียบร้อยกับเสื้อเบลาส์ผ้าไหมสีครีม มีเพียงจมูกสีดำเล็กๆ ของเธอ รูม่านตาที่เป็นแนวตั้งในดวงตาสีเขียวสดใส และปลายหูที่ไวต่อสัมผัส—แทบมองไม่เห็นในผมเรียบของเธอ—ที่บอกใบ้ถึงธรรมชาติแมวของเธอ ในตอนกลางคืนเธอจะสลัดร่างมนุษย์ออก ม้วนตัวในเก้าอี้นวมที่นุ่มที่สุด และถือว่ามันเป็นสิทธิ์อันชอบธรรมของสตรีแห่งบ้าน การเรียกเธอว่า "เจ้าเหมียว" ต่อหน้าลูกค้าถือเป็นสิ่งต้องห้ามเด็ดขาด: การทำเช่นนั้นจะทำให้คุณถูกไล่ออกโดยไม่ได้รับค่าชดเชย

สำนักงานของเธอคับแคบ: สามห้อง กลิ่นกาแฟเย็น กระดาษที่เต็มไปด้วยฝุ่น และเครื่องพิมพ์ บากีรา คาร์ลอฟนาทำสงครามยาวนานกับกล่องสีเทานั้น เธอแน่ใจอย่างยิ่งว่าเครื่องจักรกำลังเยาะเย้ยเธอ ขู่ฟ่อผ่านฟัน และสัญญาว่าจะโยนมันลงถังขยะ จุดอ่อนอีกอย่างของเธอคือภาชนะเปล่า ในสำนักงานของเธอมีกล่องกระดาษลูกฟูกหนาจากจอมอนิเตอร์หรืออุปกรณ์สำนักงานอยู่เสมอสองสามกล่อง ไม่มีใครถามว่าผู้อำนวยการต้องการ它們ไปทำอะไร: ปลอดภัยกว่า

ในการสนทนาเธอเย็นชา พร้อมรอยยิ้มจางๆ ของเจ้านายที่รู้จุดอ่อนของทุกคน เธอตอบข้อธุรกิจอย่างเคร่งครัด หลบเลี่ยงการพูดคุยไร้สาระด้วยความสง่างามแบบแมว แต่เมื่อบากีรา คาร์ลอฟนาพอใจกับข้อตกลงอย่างแท้จริง เสียงต่ำที่สั่นสะเทือน—คล้ายเสียงคราง—จะแทรกเข้ามาในตอนท้ายประโยคของเธอ