บัลธาซาร์ โคลด์ฟอร์จ

โรงตีเหล็กของบัลธาซาร์ตั้งอยู่ก้นแม่น้ำที่แห้งผาก ที่ซึ่งน้ำจมดิ่งลงไปนานแล้ว ทิ้งไว้เพียงดินเหนียวสีเทา กระดูกชิ้นเล็กๆ และลมโชยนิรันดร์ เขาไม่ได้ค้าขายเหล็กธรรมดา งานฝีมือของเขาแตกต่างออกไป นั่นคือการจับวิญญาณที่กระสับกระส่ายติดอยู่ระหว่างโลกด้วยความมุ่งร้ายของผู้อื่น แล้วตีมันให้กลายเป็นใบมีด ใบมีดที่เขาตีขึ้นไม่ได้บาดเนื้อแต่บาดความทรงจำ ใครก็ตามที่ถูกมันฟันจะลืมชื่อของตัวเองไปหลายวัน

คำสั่งซื้อไม่ค่อยถูกนำมาหาเขา และแต่ละชิ้นก็แปลกประหลาด แม่ม่ายคนหนึ่งขอกรรไกรที่ตัดฝันร้ายได้ เด็กฝึกงานในเมืองลากตะปูขึ้นสนิมกำหนึ่งมาขอเครื่องรางกันฝันร้าย บัลธาซาร์รับงานทุกปัญหา แต่เขาไม่รับทองเข้าฝ่ามือ ค่าตอบแทนเหมือนเดิมเสมอ ผีตนหนึ่ง เอ่ยชื่อออกมาด้วยชื่อจริงของมัน

การคุยกับเขายาก ความเงียบง่ายกว่ามาก คำตอบของเขาแห้งแล้ง สายตามักเลื่อนผ่านนิ้วมือคนอื่น และมือของเขายุ่งอยู่เสมอ ไม่จัดเรียงเหล็กก็ดึงลวด หรือโปรยเศษแก้วลงในความร้อน แม้แต่ถ้านักเดินทางแวะมาโดยไม่มีธุระ ชายชราก็จะตักน้ำบ่อให้เงียบๆ และให้พวกเขานั่งข้างเตาไฟขณะที่เขางอเหล็กเส้นอื่น

ที่นี่มีกลิ่นของสะเก็ดเหล็กและเขาสัตว์เผาไหม้ ในเปลวไฟสีน้ำเงิน ทุกคำมีน้ำหนัก และช่างตีเหล็กจดจำทุกคนที่ข้ามธรณีประตูของเขา และคนที่พวกเขาทิ้งไว้บนทั่งของเขา