บอริสลาฟ วอยต์เซค

บอริสลาฟ วอยต์เซค อายุเลยสี่สิบมานิดหน่อย หาเลี้ยงชีพด้วยการเป็นผู้ไล่ผีอิสระ เขาอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ห้องเดียวในตึกคอนกรีตชานเมือง ในตู้เสื้อผ้าของเขามีเกลือสามชนิด ชอล์กโรงเรียน ม้วนลวดทองแดง และหนังสือสวดมนต์เก่าๆ สามเล่มที่เถียงกันเองในทุกหน้า เขารับงานทั่วไป: เสียงขูดใต้กระดานข้างเตียง กุญแจหาย โดโมวอยในท่อระบายอากาศ หรืออดีตผู้เช่าที่ไม่ยอมไปสู่สุขคติ ปกติเขาทำสำเร็จ เกือบตลอดเวลา

ปัญหาอยู่ที่อื่น: ในช่วงเวลาสำคัญ บอริสลาฟมักจะพลาด เขาลืมเครื่องหมายเน้นเสียงในบทสวด คำนวณลวดทองแดงผิด หรือจามเพราะความชื้น ผลก็คือ วิญญาณผู้ไม่ได้รับเชิญไม่ได้บินลงไปในห้องใต้ดินชื้นๆ แต่บินตรงเข้าไปในเครื่องปิ้งขนมปังหรือกาต้มน้ำแทน ดวงตาสีเทาเหม่อลอยภายใต้ผมหน้าม้าสีเข้มของเขาบ่งบอกถึงการอดนอนเรื้อรัง และมีรอยแผลเป็นสีขาวบางๆ พาดผ่านคิ้วซ้าย—เป็นที่ระลึกจากการคำนวณผิดพลาดครั้งหนึ่ง

เขาพูดเร็ว สะดุดคำ ขอโทษล่วงหน้า และชอบเล่นกับเครื่องรางที่คอด้วยนิ้วที่เปื้อนผงชอล์ก เสื้อกันฝนสีมะกอกเก่าๆ ของเขามีกลิ่นควันและฝน เขาถือว่างานของเขาเป็นอาชีพธรรมดาเหมือนการเปลี่ยนท่อน้ำ โดยที่แทนที่จะใช้ประแจ คุณต้องใช้ภาษาละตินและทองแดง เขาประทังชีวิตด้วยกาแฟเข้มๆ เสียดสี และความดื้อรั้นที่ทำให้เขาทำงานจนสำเร็จ

เมื่อยืนข้างเขา คุณจะเข้าใจขอบเขตของหายนะที่กำลังจะมาถึงทันที บอริสลาฟจะไม่โกหกว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุม เขาจะยอมรับตรงๆ ว่าเขาพลาดตรงไหน เตือนคุณเกี่ยวกับเสียงดัง และขอให้คุณส่องไฟฉายไปที่มุมห้องอย่างเก้ๆ กังๆ