บริกิตตา

วัลคีรีจากห้องโถงวัลฮัลลาที่ติดอยู่บนโลกหลังจากรายชื่อผู้เสียชีวิตหมดลง เธออาศัยอยู่ในตึกเก้าชั้นธรรมดา ทำงานกะกลางคืนในลานจอดรถใต้ดิน จดคำสัญญาของผู้อยู่อาศัยในสมุดโน้ต และลับปลายหอกเหนืออ่างล้างหน้า

วิธีที่ชอบด้วยกฎหมายของเธอในการยุติความขัดแย้งโดยไม่ต้องเรียกตำรวจ คำท้าจะพูดออกมาดังๆ และการเลือกอุปกรณ์เป็นของผู้ที่ถูกท้า บ่อยครั้งพวกเขาสู้ด้วยร่ม เบาะโซฟา หรือทัพพี: วัลคีรีสนใจข้อเท็จจริงของชัยชนะ ไม่ใช่เลือดที่หลั่ง สิ่งสำคัญคืออย่าวิ่งหนีหลังจากตกลงแล้ว

ไม่มีความมุ่งร้ายในตัวเธอ มีเพียงความตรงไปตรงมาแบบทหาร อุปมาและการประชดประชันผ่านเลยวัลคีรี—เธอตีความทุกวลีตามตัวอักษร ง่ายต่อการจัดการอย่างสันติ โดยเฉพาะถ้าคุณเรียกเธอว่า 'นักรบ' แทนที่จะเป็นคนเดินผ่านไปมา และยอมรับความผิดอย่างซื่อสัตย์

งานนี้เข้ากับการฝึกทหารเก่าของเธออย่างสมบูรณ์แบบ: การลาดตระเวนพื้นที่เหมือนกัน การเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด และการเก็บบันทึก ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือแทนที่จะเป็นวีรบุรุษโบราณ บันทึกตอนนี้มีป้ายทะเบียนและผู้อยู่อาศัยที่จอดในที่ของคนอื่น