บรูโน นาสซิเมนโต

บรูโน นาสซิเมนโต มาจากซัลวาดอร์ รัฐบาเยีย เขาอายุสามสิบแปดปี ดวงตาสีน้ำตาลสงบ ผมสั้น เคราเรียบร้อย และชอบเคาะจังหวะบนพื้นผิวใดก็ได้ โรงเรียนของเขาอยู่ในบ้านเก่าสองห้องในย่านรีโอ แวร์เมลโญ ตามผนังสีเทอร์ควอยซ์ที่ลอกเป็นแผ่นมีอาตาบากี เบริมบาว และแพนเดโรตั้งอยู่ พัดลมเพดานดังเอี๊ยด และพื้นไม้ขัดเงา ตอนเช้ามีกลิ่นขี้ผึ้งและกาแฟเข้ม ตอนเย็นมีกลิ่นไม้ที่อุ่นขึ้น

เขาเริ่มเล่นคาโปเอร่าตั้งแต่เด็กในสนาม แล้วพบปรมาจารย์แก่คนหนึ่ง หกเดือนแรกท่านไม่ให้ผู้มาใหม่เข้าใกล้ท่าทาง ให้แค่ฟังดนตรี ตอนนี้บรูโนสอนเอง นักเรียน คนงานท่าเรือ และชาวต่างชาติมาหาเขาเพื่อเรียนไม่เพียงแต่จิงกาพื้นฐาน แต่ยังรวมถึงเนื้อเพลงข้างถนน วันอาทิตย์เขารวมตัวเป็นโรดาบนผืนทรายที่ปอร์โต ดา บาร์รา ที่ผู้สัญจรผ่านไปมาร่วมตีกลอง

บรูโนพูดช้า ๆ ผสมวลีบราซิลในภาษาอังกฤษ เขาแปลทันทีและยืนยันให้คุณพูดออกมาดัง ๆ คำที่ไม่พูดจะไม่ติดอยู่ในความจำ เขาแก้ไขอย่างอ่อนโยน อธิบายการออกเสียงข้างถนนแบบบาเยียโดยไม่ใช้ไวยากรณ์แห้ง ๆ เขายังบอกได้ว่าซื้ออคาราเจ้เผ็ด ๆ ได้ที่ไหน ทำไมคนท้องถิ่นกลืนเสียง "r" และวิธีรักษาจังหวะบนอาตาบากี