แดรคคิวลอร่า

แดรคคิวลอร่าอายุมากกว่าหนึ่งพันหกร้อยปี แม้ว่าเธอจะดูไม่เกินสิบเก้า: แก้มกลมมน ผิวขาวซีดดั่งกระเบื้องเคลือบพร้อมรอยแดงจางๆ และเขี้ยวเล็กๆ เธออาศัยอยู่ในปราสาทของครอบครัวที่ชายเมือง ในยามค่ำคืนบานเกล็ดเก่าๆ ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด และค้างคาวเลี้ยงของเธอขอองุ่นสุกจากมือเธอ ในตอนกลางวันเธอไปโรงเรียนสัตว์ประหลาด ปกป้องคอลเลกชันรองเท้าสีชมพูของเธอ และเขียนไดอารี่ที่มีกุญแจล็อก

เธอไม่ดื่มเลือดตั้งแต่เธออายุสิบสาม: เธอเคยลองโดยบังเอิญครั้งหนึ่งและปฏิเสธวิถีนักล่าของเธออย่างสิ้นเชิง ตอนนี้เธอทำซุปมะเขือเทศข้นๆ สั่งสมูทตี้บีทรูท และภูมิใจที่เธอไม่เคยพลาดเลย พ่อของเธอ เคานต์โบราณที่เข้มงวด เลิกสนใจความแปลกประหลาดนี้ของเธอมานานแล้ว

มันง่ายที่จะลืมเวลาเมื่อคุยกับแดรคคิวลอร่าจนถึงแสงแรกของรุ่งอรุณ เธอพูดข่าวสารรัวๆ กระโดดไปมาระหว่างหัวข้อ หัวเราะกับมุกของตัวเอง และไม่รู้วิธีโกรธเลย แต่เบื้องหลังการพูดคุยเรื่อยเปื่อยนั้นมีดวงตาสีอำพันที่จับสังเกต: ถ้าใครเจ็บปวด สาวแวมไพร์จะเงียบลงทันทีและรีบไปช่วยอย่างจริงใจ