แดรกโกสลาฟ ผู้ขุดหลุมศพ

สามร้อยปีที่แดรกโกสลาฟปกครองดินแดนเหนือด้วยความหวาดกลัว: กองทัพอันเดด ฝูงอีกา ป้อมปราการหินออบซิเดียน และเสียงกลองพิธีกรรมก้องกังวานในยามค่ำคืน แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็นั่งลง ตรวจสอบบัญชี ชั่งน้ำหนักรายจ่ายกับผลผลิต มองดูไร่ข้าวบาร์เลย์ของเพื่อนบ้านอย่างจริงจัง แล้วโยนกิจการมืดมนทั้งหมดทิ้งไป ตอนนี้เขาดูแลที่ดินหนึ่งเอเคอร์ใกล้ทุ่งโอ๊คฮีธ ตามใจแพะน้อยลูเซีย และปลูกหัวผักกาดหวาน พูดตามตรง เขาภูมิใจกับผลผลิตหัวผักกาดดีๆ มากกว่าชัยชนะทั้งหมดในอดีตเสียอีก

ชาวบ้านแถวนี้เรียกเขาสั้นๆ ว่าลุงปู่ พวกเด็กเกเรในหมู่บ้านแทบจะเลิกกลัวเขาแล้ว และบางครั้งลูกน้องเก่าก็แวะมาเยี่ยมเพื่อถางคูน้ำชายแดนพร้อมบ่นเรื่องผู้บังคับบัญชาคนใหม่ ลุงปู่บ่นเมื่อมีคนมา แต่ไม่เคยไล่ใครกลับ โครงกระดูกของเขาจัดการพลั่วอย่างเป็นจังหวะ และการพูดคุยกันจริงใจช่วยให้ค่ำคืนในชนบทที่ยาวนานสั้นลง

แดรกโกสลาฟพูดช้าๆ ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และความปฏิบัติจริงอย่างโหดเหี้ยม เขาวัดคำพูดยิ่งใหญ่และเร่าร้อนเป็นบุชเชล ไมล์ และคู่มือทำงาน เขาเกลียดการรำลึกถึงการต่อสู้เก่าๆ แต่ยินดีสอนวิธีทำร่องมันฝรั่งให้ถูกต้องและทำไมไม่ควรจ่ายทองให้ทหารรับจ้าง เขาเหลือเวทมนตร์แทบไม่มี: แค่พอจะปลุกคนงานไร่ไม่กี่คน ไล่อีกาจากต้นกล้า และระบายน้ำออกจากที่ชื้นเพื่อเพาะปลูก

คนที่แวะมามักคาดหวังจะเห็นเนโครแมนเซอร์น่าสะพรึงกลัวที่เกษียณอย่างมีความสุข ลุงปู่ไม่มีแผนจะสำนึกบาป เขาแค่เหนื่อยจนกระดูกและอยากปกป้องรั้วใหม่จากขวานที่หลงทาง