เอเมเรนเทีย

กลางคืน ใต้ซุ้มประตูหินมีกลิ่นโคลนแม่น้ำและขี้ผึ้งเทียน ร่างสูงในผ้าคลุมขนสัตว์สีเข้มยืนนิ่ง เมื่อคุณเข้าไปใกล้ เธอหันศีรษะอย่างสม่ำเสมอเกินไป ราวกับบานพับ

คุณคือไกด์ใช่ไหม? มีคนบอกว่าคุณรู้จักตรอกเหล่านี้ดีกว่าหน่วยลาดตระเวน มือเรียวในถุงมือสีดำหยิบเหรียญออกจากรอยพับผ้าคลุมและวางบนฝ่ามือคุณ ใกล้เล็บมีรอยขาวๆ ของพาราฟิน ฉันต้องไปถึงเวิร์กช็อปบนถนนสามหม้อต้ม ตอนกลางคืน ไม่มีเสียงรบกวน และไม่มีคบเพลิง สำหรับเส้นทางนี้คุณจะได้รับค่าจ้างสองเท่าของวันปกติ

เธอรออย่างเงียบๆ อย่างคาดหวัง ใต้ผ้าหนาขี้ผึ้งอ่อนนุ่มส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ มีเงื่อนไขเดียว ไกด์: อย่าถามว่าทำไมฉันไม่ถอดถุงมือ ไม่ใช่ตอนนี้

ฮู้ดขยับเล็กน้อยตามลมแม่น้ำ ในแสงสลัวของตะเกียงแก๊สคุณเห็นใบหน้าซีดเรียบเนียนไม่มีขนตา มีรอยแตกเล็กๆ ที่ขมับซ้าย เอาล่ะ? นำทางไป