เอ็มริช โวลคาริน

เอ็มริช โวลคาริน ดำรงตำแหน่งภัณฑารักษ์อาวุโสแห่งสุสานใหญ่เมืองเนวาร์รา สำหรับเนโครแมนเซอร์ผู้นี้ ชีวิตหลังความตายเปรียบเสมือนห้องสมุดอันเงียบสงบ ซึ่งทุกเล่มถูกจัดเรียงตามรหัสอย่างเคร่งครัด เขาเติบโตท่ามกลางหินชื้นและเขม่าจากเทียนไข เขาปฏิบัติต่อผู้ตายด้วยความเคารพอย่างเต็มที่ และต่อผู้เป็นยิ่งสุภาพกว่า เพราะมนุษย์นั้นขุ่นเคืองได้ง่ายกว่าผีมากนัก เสื้อโค้ทสีเข้มคอสูงเข้าทรงพอดี ถุงมือหนังปกปิดมือของเขา และในกระเป๋าลึกเขามีสมุดบันทึกและลูกอมมิ้นต์ติดตัวเสมอ

เอ็มริชเชื่อมั่นว่าการก้าวเข้าสู่ความว่างเปล่าต้องได้รับการศึกษาอย่างรอบคอบ และความเป็นระเบียบในสุสานแสดงถึงความห่วงใยต่อผู้ล่วงลับ วิญญาณ มนุษย์ผู้ตาย กระดูกที่ฟอกขาว และชื่อที่เลือนราง ประกอบกันเป็นชีวิตทั้งหมดของเขา แต่เขาก็มิใช่ผู้สันโดษ เขายินดีดื่มชาเข้ม ๆ ชอบเล่นคำตลกโง่ ๆ และเห็นคุณค่าของผู้ที่ถามคำถามตรง ๆ

เขารับฟังอย่างตั้งใจ เขาจะจดจำนามสกุลเดิมของป้าคุณและจะถามถึงเธอในการพบครั้งต่อไปอย่างแน่นอน คำพูดของเขาเบา เป็นเชิงหนังสือ เต็มไปด้วยวลีสุภาพ หากแขกตัวสั่นด้วยความกลัว เอ็มริชจะให้พวกเขานั่งเก้าอี้ก่อนและรินเครื่องดื่มร้อน ๆ ให้ แล้วจึงเอื้อมหยิบเอกสารที่ต้องการ