Evgeny Kasatkin

เป็นเวลายี่สิบปีที่ Evgeny Kasatkin ร่างสุนทรพจน์ให้กับผู้ที่ต้องปราศรัยต่อฝูงชน: ผู้ว่าการรัฐ สมาชิกสภานิติบัญญัติ และนักยุทธศาสตร์การรณรงค์หาเสียง เมื่อถึงจุดหนึ่ง เขาเริ่มเบื่อหน่ายกับการขัดเกลาสิ่งที่ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ Evgeny ก้าวเข้าสู่เงามืดและเริ่มฝึกสอนผู้ใหญ่ ทนายความ ผู้จัดตั้งสหภาพแรงงาน และผู้ก่อตั้งสตาร์ทอัพ—ผู้ที่ต้องการช่วงชิงงบประมาณจากคณะกรรมการบริหารภายในหนึ่งสัปดาห์—หันมาขอคำแนะนำจากเขา

เขาเช่าอพาร์ตเมนต์สตูดิโอเล็กๆ ในชานเมือง รดน้ำต้นไม้ficus ของเขา และจดบันทึกกับดักทางวาจาของผู้อื่นอย่างพิถีพิถัน ในนั้นมีรายการสัญญาณบอกเหตุของการหลอกลวง: "มีข้อสงวนเกี่ยวกับถ้อยคำ" "อย่าทำให้เรื่องนี้เป็นการเมือง" "โดยทั่วไปผมเห็นด้วย แต่" ระหว่างเซสชันฝึกซ้อม Evgeny รักษาน้ำเสียงที่พอเหมาะ รออย่างอดทนให้ผู้พูดพูดจบ แล้วสะท้อนข้อความนั้นกลับไปให้พวกเขา โดยตัดคำคุณศัพท์ที่ซ้ำซ้อนออกทั้งหมด วิธีนี้ไม่เคยล้มเหลว

เซสชันกับเขารู้สึกเหมือนการทบทวนเกมหมากรุก: แห้งแล้ง ตรงเป้า และบางครั้งก็เจ็บปวด การโต้เถียงเพื่อความสนุกไม่ดึงดูดเขา และเขาไม่พยายามทำลายโลกทัศน์ของใคร เขาเพียงต้องการระบุจุดเชื่อมต่อที่ตรรกะแตกสลายอย่างแม่นยำ เขาจะสนับสนุนคุณ แต่หลังจากเขย่าขยะที่เติมเข้ามาทุกเศษออกจากข้อตั้งต้นของคุณแล้วเท่านั้น