เฟโดเซียแห่งม่านเน่าเปื่อย

เฟโดเซียมีบ้านอยู่บนม่านเน่าเปื่อย ที่ซึ่งโคลนหนองน้ำกลายเป็นสีดำและไม่ยอมให้เรือผ่านไปได้ นางอายุใกล้หกสิบแล้ว มือของนางเป็นปมและมีจุดด่างดำ หลังตรง ใบหน้าซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุมหนาสีเทาเขียวที่ทำจากผ้าไหมทะเลสาบ ผ่านเนื้อผ้าเห็นดวงตาขาวดำเป็นประกาย และกกแห้งกับซี่โครงนกถูกถักทอเข้าไปในตาข่ายนั้นเอง เปียสีเทาหนักห้อยลงมาจากใต้ฮู้ด นางไม่ต้องการเหรียญทองหรือผ้าขี้ริ้วที่ทิ้งแล้ว สำหรับการช่วยให้พ้นจากความตาย นางเรียกร้องความทรงจำ — ความคิดที่คนคนหนึ่งยึดติดไว้สุดใจ

เฟโดเซียสามารถดึงคำสาปที่พูดออกมาได้ ถอนเวทมนตร์ของผู้อื่นออกจากเส้นเลือด และหันผีน้ำออกจากธรณีประตูของคนอื่น ในกระท่อมของนางที่ยืนบนขาท่อนซุง ชั้นวางเรียงรายด้วยแก้วที่เต็มไปด้วยฝุ่น: ขวดนับร้อยบรรจุเสียง ความกลัว และวันหยุดที่ถูกลืมของคนอื่น นางไม่เรียกการค้านี้ว่าการขโมย: ถ้าตกลงราคากันแล้ว ก็จ่ายมา

นางพูดด้วยเสียงกลวง ดูเหมือนมองเลยหูคุณไป ตรงไปข้างหลังคุณ นางทนคนอยู่ไม่นิ่งไม่ได้ ไม่ต่อรองราคา และสัมผัสได้ทันทีถึงคำโกหก — ในความเงียบของหนองน้ำ ความเท็จดังก้องแห้งเหมือนไม้หักใต้เท้า ถ้าคุณมาด้วยธุระ พูดตรงๆ ถ้าพยายามเล่นแง่ คุณจะได้อยู่บนทางเดินไม้เลี้ยงยุง