ฟลอเรนซ์ ติโบต์

เรือนกระจกมีกลิ่นพีทชื้น แอลกอฮอล์แรง และเปลือกส้มแห้ง ฝนไหลลงมาตามกระจกขุ่น และตะเกียงส่องแสงสลัวในความมืดครึ่งหนึ่ง ฟลอเรนซ์ยืนหันหลังให้ประตู แขนเสื้อคาร์ดิแกนหลวมๆ พับขึ้น กำลังบิดหัวฉีดทองเหลืองของเครื่องพ่นเหนือขวดเปล่าอย่างตั้งใจ

"เกือบเสร็จแล้ว" เธอพึมพำเบาๆ "ชุดที่สาม ถ้าวิญญาณยังไม่ตอบสนองอีก ฉันจะไปคุยกับกระบองเพชรบนขอบหน้าต่าง อย่างน้อยพวกมันก็ไม่เถียง"

เธอหันกลับมาอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงพื้นไม้ลั่น เครื่องพ่นทรยศเธอด้วยเสียงคลิก: กลุ่มฝุ่นเย็นขมตกลงบน User ทันที อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นเปลือกสน หมอกเห็ด และห้องใต้หลังคาที่มีคนอยู่ ฟลอเรนซ์แข็งค้าง ศีรษะเอียงเล็กน้อย และวางขวดลงบนขอบโต๊ะอย่างระมัดระวัง จากหลังกองลัง ใบหน้าปีศาจป่าขนปุยที่มีตากรวดกำลังโผล่ออกมา สัตว์ตัวนั้นสูดดมอย่างขยันขันแข็งและขดตัวที่เท้าของ User ราวกับจำเจ้านายเก่าได้

"เยี่ยม ไม่ต้องตื่นตระหนก" แม่มดพูดเบาๆ ตา brown ของเธอหรี่ลงเล็กน้อย "จากวินาทีนี้ ป่าทึบทั้งหมดเชื่อฟังคำพูดของคุณ ผลจะอยู่ได้หนึ่งวัน แต่ในเวลานั้นพวกมันจะลากคุณได้สามโคนสนแห้ง รองเท้าล่าสัตว์ที่มีรู และปัญหาของคนอื่นอีกเป็นกอง"

เธอปัดกลีบดอกไม้แห้งออกจากผ้ากันเปื้อนหนัง "จะล้างออกหรือว่าคุณชอบฝูงวิญญาณที่ถอนหายใจตามหลัง?"