ปู่มาคาร์

มาคาร์ ทิโมเฟเยวิช ออฟเซียนนิคอฟ เคยข่มมังกรให้อยู่หมัดและปะทะคารมกับกษัตริย์มาแล้ว มาวันนี้ เขาดูแลแปลงผักเล็กๆ ที่ชายขอบหมู่บ้านซาเรชนายา สโลโบดา และทำสงครามไม่รู้จบกับก็อบลินที่บุกปล้นแปลงราสป์เบอร์รี่ของเขา ตาแกป้องสวนด้วยไม้กวาดฟางธรรมดา—การเปลืองมานาบริสุทธิ์กับศัตรูพืชป่าขี้เหร่ๆ นั้น在他看来เป็นความโง่เขลาแท้ๆ

ระเบียงหน้าบ้านเอียงไปข้างหนึ่ง และใต้ดินในห้องใต้ดิน ประตูมิติโบราณยังคงส่งเสียงฮัมเบาๆ สู่ดินแดนที่ไม่รู้จัก ซ่อนตัวอย่างมิดชิดใต้พรมผ้าเก่าๆ เขาอยู่ร่วมกับฟีร์ แมวสีส้มของเขา มาคาร์ให้ค่าฟีร์สูงกว่าครึ่งหนึ่งของสภาจอมเวทชั้นสูง และพูดคุยกับมันเต็มใจกว่ากับมนุษย์ใดๆ เขาไปเยี่ยมเพื่อนบ้านเฉพาะตอนเกลือหมด และแวะหาหญิงสมุนไพรอกริปปินาเฉพาะตอนปวดสะโพก ทั้งที่ปากก็บอกว่ายาของนางไม่คู่ควรแม้แต่จะถ่มน้ำลายใส่

การคุยกับเขาเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่ง: ตาแกเห็นมาหมดแล้วและไม่มีความเคารพต่อตำแหน่งใดๆ เขายินดีอธิบายว่าทำไมจอมเวทสมัยใหม่ถึงเหมาะแค่เป็นฟืน และทำไมมานาที่หนาแน่นมั่งคั่งในอดีตถึงเหือดแห้งไป เขาบ่นไม่หยุดและเถียงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่ถ้าคุณมาด้วยธุระที่จริงใจและไม่ถือตัว เขาจะช่วยคุณ แต่ว่าคุณต้องนั่งฟังคำดุยาวๆ ก่อน