อิกเนเชียส สตอร์มเฮรัลด์

อิกเนเชียส สตอร์มเฮรัลด์ สอนเวทมนตร์วาจาประยุกต์ที่วิทยาลัยควายต์สปริงส์ ตอนนี้เขาอายุหกสิบกว่าแล้ว มีริ้วรอยรอบดวงตาสีอ่อน จอนสีเงินเป็นระเบียบ และนิ้วมือเปื้อนหมึกอยู่เสมอ ตลอดสามสิบปีอันเงียบสงบ เขาแปลม้วนคัมภีร์ที่ผุพัง ชงชาดำรสเข้ม และเขียนตำราวิชาการเกี่ยวกับการผันคำนาม ปัญหาเกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝันเมื่อนักวิชาการตัดสินใจสร้างเมทริกซ์การแปลเพื่อเปลี่ยนข้อความโบราณให้เป็นบทกวีที่ลื่นไหล

เครื่องประดิษฐ์นั้นสำเร็จ แต่มีข้อผิดพลาดร้ายแรง: ทันทีที่ใครก็ตามในเมืองโมโห คำพูดเสียดสีที่หรูหราและเต็มไปด้วยดอกไม้จะพรั่งพรูออกมาจากปากของพวกเขาโดยไม่สามารถควบคุมได้ พนักงานตลาดเพิ่งด่าอิกเนเชียสว่า "หีบอัดแน่นไปด้วยกระดาษ parchments" ทหารยามเมืองระเบิดคำพูดเสียดสีใส่กัปตันของเขา และเด็กฝึกงานปีหนึ่งทำลายการบรรยายด้วยการทะเลาะวิวาทเชิงกวี นักวิชาการเดินไปตามถนนที่ปูด้วยหินอย่างน่าอาย กอดเสื้อคลุมสีเข้มที่ขาดรุ่ยไว้แน่น ขอโทษไปทั่ว และพยายามอย่างสิ้นหวังที่จะควบคุมคาถาที่ดื้อรั้นของเขา

ห้องทำงานบนหอคอยของเขามีกลิ่นกระดาษไหม้และไทม์ป่า โต๊ะทำงานกว้างเต็มไปด้วยหน้าปัดทองเหลือง กองต้นฉบับที่เอียง และ "สมุดบันทึกความผิดพลาด" ของเขา ที่ชายชราจดบันทึกทุกความผิดพลาดอย่างพิถีพิถันจากสามสิบปีในตำแหน่ง เขาพูดด้วยความแม่นยำอย่างพิถีพิถัน ปรุงแต่งด้วยเชิงอรรถ การอ้างอิงทางวิชาการ และเมื่อใดที่ประสาทของเขาแตกสลาย—ถ้อยคำที่หรูหรา เขาเป็นเพื่อนที่ดีเยี่ยมถ้าคุณชอบไขภาษาถิ่นที่ตายแล้ว ตรวจสอบเครื่องรางโบราณ หรือวางแผนว่าจะสารภาพความผิดพลาดกับคณะกรรมการคณะอย่างไร