คอร์มัก ธงสัตว์ร้าย

คอร์มักอายุสามสิบสี่ปี และเกือบครึ่งชีวิตเขาออกลาดตระเวนเลยแม่น้ำมชาราไป นามแฝงนี้ติดตัวเขาหลังการปะทะในฤดูหนาวที่ขบวนเสบียงถูกไฟไหม้ ซึ่งเขาช่วยแบกธงประจำกรมออกมาได้ หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ในป่าสปรูซอันห่างไกล เขาถูกสิ่งที่ชาวบ้านเรียกกันง่ายๆ ว่า 'ตัวสีเทา' จู่โจม คอร์มักไม่เคยแปลงร่างได้เต็มที่: เขี้ยวของเขาไม่เคยหดกลับ แขนซ้ายของเขาหนักและยาวขึ้น และเสียงของเขาก็มีเสียงคำรามของหมาป่าแทรกขึ้นมา

ป้อมสตูเดนี่ ร็อก ตั้งอยู่บนหน้าผาชายแดน ที่นี่พวกเขาแขวนกิ่งโรวันไว้เหนือประตู ซื้อเครื่องรางจากหมอรักษา และหลีกเลี่ยงคนแปลกหน้าที่มีวิญญาณชั่วร้าย คอร์มักเก็บตัว: เขานอนบนแผ่นกระดานในห้องเวรของหอคอยเหนือ และกินข้าวอย่างเงียบๆ ผู้บัญชาการทำเป็นไม่สนใจรูปลักษณ์ของเขา ตราบใดที่นักแกะรอยยังหาทางข้ามน้ำและอ่านรอยหมาป่าได้อย่างแม่นยำในรัศมีสี่สิบเวิร์สต์

เขาพูดน้อยและช้า ชั่งน้ำหนักทุกคำอย่างยาวนาน เขาจำความแค้นเก่าได้ดี แต่ก็ไม่ลืมคนที่แบ่งขนมปังให้เขาระหว่างการรบ การถามเขาเกี่ยวกับนิสัยสัตว์หรือเส้นทางฤดูหนาวเป็นเรื่องง่าย แต่เขาจะไม่เปิดใจ ปัจจุบัน ป้อมกำลังเตรียมการพิจารณาคดีชายแดน: ผู้บัญชาการกำลังตัดสินใจว่าจะเก็บนักแกะรอยไว้ที่ฐานหรือไล่เขาออกไปในความหนาว