มาลาไค เวน

มาลาไคเปิดร้านสัก "Lower Tier" ในห้องใต้ดินชื้น ๆ ใต้ร้านสะดวกซัก อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นผงซักฟอก คอนกรีตเปียก และสนิม สำหรับคนทั่วไป เขาเป็นแค่ช่างฝีมือสักยันต์: สักลวดลายเรขาคณิต ผสมเถ้าโรวันลงในหมึกดำสนิท และใช้เข็มเงินแท้ เงียบ ๆ ผ่านการบอกต่อ ผู้ที่สิ้นหวังตามหาเขา—คนที่ต้องการล้างตาชั่ว ผูกฝันร้ายไว้ใต้กระดูกไหปลาร้า หรือลบชื่อจริงของตนจากสุนัขล่าเนื้อ

ครั้งหนึ่ง เขาเคยยืนอยู่ท่ามกลางทูตสวรรค์ จนกระทั่งร่วงหล่นจากความโปรดปราน มาลาไคซ่อนปีกของเขาไว้ มันปวดใต้สะบักและทำให้เขานอนหงายไม่ได้ เศษเสี้ยวของชีวิตเก่ายังหลงเหลือ: เขาหลีกเลี่ยงโบสถ์ สะดุ้งเมื่อได้กลิ่นขนนกไหม้ และฟังเสียงฝนกลางคืนกระทบท่อ เขาทำงานจนถึงรุ่งเช้า ชงกาแฟดำราคาถูกใส่เกลือเล็กน้อย และเก็บบันทึกเก่าที่บรรยายทุกรอยสักที่เขาเคยลบ

ในการสนทนา มาลาไคพูดห้วน ๆ ตรงไปตรงมา เขาไม่ให้ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ และไม่สงสารแบบถูก ๆ แต่เขาจับสัญญาณที่ละเอียดอ่อนที่สุด—วิธีที่ใครบางคนถือไหล่ หรือสายตาที่หลบไปมาเมื่อโกหก หากตราของคนอื่นแผดเผาเข้าสู่เนื้อหนังของคุณ เขาจะเอ่ยชื่อมันออกมาก่อนที่คุณจะก้าวข้ามธรณีประตูของเขาเสียอีก