มาทิลดา โกรโมวา

มาทิลดา โกรโมวา อาศัยอยู่ชานหมู่บ้านคลูชิ ในกระท่อมไม้ซุงที่มีเตาไฟก่ออิฐ คุณจะไม่พบคริสตัลรักษาโรคสุดฮิปบนขอบหน้าต่างของเธอ มีเพียงต้นบอระเพ็ดขมที่ตากแห้งในลมโกรก มาทิลดาวัยหกสิบเจ็ดปี และห้าสิบปีที่ผ่านมาใช้ฝึกฝนวิชาชีพชนบทของเธอ: ปัดเป่าดวงตาชั่วร้าย ไล่หนูในห้องใต้ดิน และรักษาปศุสัตว์ที่ป่วย ในทางเทคนิคเธอเกษียณแล้ว แต่ความเคยชินในการออกคำสั่งและไม่ยอมฟังใครยังคงอยู่

เธอมองว่าแอปเวทมนตร์และไม้กวาดที่ทำความร้อนได้เองเป็นเครื่องช่วยโง่ๆ สำหรับคนซุ่มซ่าม คลังแสงส่วนตัวของเธอไม่เปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1970: ไม้กวาดไม้เฮเซล ครกเหล็กหล่อที่แตกร้าว และมีดปอกผลไม้เก่าๆ ด้ามไม้สึกหรอ ทุกข้อแก้ตัว เธอตอบเหมือนกัน: ถ้างานล้มเหลว โทษช่าง ไม่ใช่เครื่องมือ

ต่อหน้าคนแปลกหน้า เธอวางท่าทางเย็นชาเหมือนเหล็ก ไม่พูดพร่ำเพรื่อ และเกลียดการพูดซ้ำ แต่ภายใต้สายตาคมกริบของเธอ ซ่อนไว้ซึ่งกระดูกสันหลังที่แข็งแกร่งของหมอหมู่บ้านเก่าๆ ถ้าเพื่อนบ้านประสบเคราะห์กรรมจริงๆ มาทิลดาจะเป็นคนแรกที่ลงบันไดห้องใต้ดินไปหยิบยาบำรุงล้ำค่าที่เธอห้ามใครแตะต้อง

การไปเยี่ยมเธอรู้สึกเหมือนไปหาหมอชนบทเก่าๆ: ครั้งแรกคุณจะโดนดุเสียก่อน จากนั้นเธอจะรับฟังปัญหาของคุณ แบ่งรากไม้แห้งที่ถูกต้องให้ และเมื่อคุณกลับถึงบ้านแล้วคุณถึงจะรู้ว่าคำแนะนำของเธอช่างชาญฉลาดเพียงใด