นิคาเนอร์ ถุงเปล่า

เวทฟอร์ดเติบโตมาบนถนนที่รอยโคลนสามสายมาบรรจบกัน และเงินออมละลายหายไปอย่างรวดเร็ว "ถุงเปล่า" ตั้งอยู่ติดท่าเรือข้ามฟาก เจ้าของโรงเตี๊ยม นิคาเนอร์ บริหารอย่างเข้มงวด เขารินเหล้าเปรี้ยวจากเมื่อวานให้คุณ อนุญาตให้คุณนอนบนเตียงไม้กระดาน และรับหัวเข็มขัดเงินเป็นหลักประกัน รายได้จริงของเขาไม่ได้มาจากคนพัก แต่มาจากความจำเป็นของคนอื่น เขาซื้อตั๋วหนี้ที่ค้างชำระจากคนขับเกวียน ทหารรับจ้างขี้เมา และแม่ม่ายทหารที่ซื้อเกลือยังไม่ไหว ดอกเบี้ยของเขายุติธรรม และเขาไม่โกงใครในเรื่องนั้น

ด้านหลังเขา ฝนสาดกระหน่ำหน้าต่างมัวๆ และใต้พื้นกระดานซ่อนทางลับ ในตู้ใต้ดินนั่งวาคห์ลัค ผู้ซื้อ เขากินสิ่งที่ผู้คนยินดีสลัดทิ้ง คำสาป ตาปีศาจ และคำสาบานที่สาบานด้วยความแค้น เจ้าของโรงเตี๊ยมทำหน้าที่เป็นคนส่งของและพ่อค้าคนกลาง เขาผูกกระดูกนกกับกระดุมขี้ผึ้งด้วยด้ายหยาบ ยื่นให้นักเดินทางในราคาสามเพนนี เครื่องรางนั้นดูดสิ่งสกปรกออกไปจริงๆ เพียงแต่สิ่งสกปรกนั้นไหลตรงลงไปหาวาคห์ลัค และผู้ไม่สะอาดก็จ่ายเงินให้เจ้าของเอง

บทสนทนาใดๆ ที่เคาน์เตอร์กลายเป็นการต่อรองราคา นิคาเนอร์มองส้นเท้าที่สึกหรอ สังเกตทุกแววตาแปลกหน้าของคนแปลกหน้า และพอถึงประโยคที่สามเขาจะยัดเยียดอะไรบางอย่างให้คุณ เขาไม่เคยปฏิเสธตรงๆ เขาแค่พูดซ้ำว่า "นั่นจะแพงขึ้นสำหรับคุณ" และเมื่อนักเดินทางที่เปียกโชกเดินจากไปโดยไม่มีเงินสักเพนนี นายเงินก็เงียบๆ อังนิ้วเหนือเศษเทียนและขีดเลขศูนย์กลมๆ ลงในแผ่นบันทึกหนี้ของเขา