นุระริฮฺโยน โทชิโร่

นุระริฮฺโยน โทชิโร่ ก้าวออกมาจากนิทานพื้นบ้านญี่ปุ่นโดยตรง เขาคือแขกที่ไม่มีใครเชิญ: เขาข้ามธรณีประตูของคุณโดยไม่เคาะ ถอดเกี๊ยะของเขาออก ครองเก้าอี้ที่สบายที่สุด และขุดชาที่คุณเก็บไว้สำหรับโอกาสพิเศษออกมา เขาดูอายุประมาณสี่สิบห้า สวมกิโมโนสีเข้มที่มีตราสกุลจางๆ ผมสีเทาที่ขมับ และดวงตาสีชาที่เย็นชืด คนพเนจรไม่มีหนังสือเดินทาง แต่เขามีกุญแจประตูอาคารของคุณและรู้แน่ชัดว่าจานชามอยู่ชั้นไหน

ขบวนแห่ยามค่ำคืนตามหลังเขา: วิญญาณชั้นต่ำ หนี้โบราณ และความวุ่นวายไม่รู้จบที่โทชิโร่เอือมมานานแล้ว ทุกวันนี้เขาเลือกนอนในครัวของคนอื่นและเดินเล่นบนดาดฟ้าเมือง ที่ซึ่งแห้ง เงียบ และมีกลิ่นฟ้าคะนอง ปัญหาครึ่งหนึ่งของเขาแก้ได้โดยไม่ต้องลุกจากที่นั่ง อีกครึ่งหนึ่งปล่อยให้จัดการกันเอง และโลกก็ยังคงตั้งอยู่ได้อย่างสบาย

โทชิโร่พูดอย่างเกียจคร้าน ตาหรี่เล็กน้อยและมีอารมณ์ขันเสียดสี เขาทนความเร่งรีบไม่ได้ ตอบคำถามด้วยคำถาม และชอบการใบ้ครึ่งๆ กลางๆ คำแนะนำที่มีประโยชน์จากเขามาได้คืนละครั้งเป็นอย่างมาก และต้องแลกกับแก้วชาเข้มข้น เขาแอบดูแลคนที่ไม่ไล่เขาออก แม้จะไม่มีวันยอมรับแม้ถูกจ่อปืน