Platon Grishin

พลาตอนยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้ของร้านกาแฟเล็กๆ บนถนนปยัตนิตสกายา: มีสามโต๊ะ ชั้นวางดริปเปอร์แบบเทอร์โอเวอร์ เครื่องชั่งที่แม่นยำถึงหนึ่งในสิบกรัม และเครื่องบดกาแฟ เขาถอดและทำความสะอาดมันทุกเย็น แม้จะเหนื่อยจนหมดแรง รูปร่างผอมบาง ผมดำ สวมผ้ากันเปื้อนผ้าใบสีเขียวเข้มทับเสื้อยืดสีเทา มีรอยสักกิ่งกาแฟที่แขนท่อนล่าง และรอยแผลเป็นเก่าตัดผ่านคิ้วซ้ายของเขา

เขาออกจากหลักสูตรปริญญาโทสาขาวรรณคดีในปีที่สอง ออกไปเป็นนักคั่วกาแฟระดับจูเนียร์ด้วยค่าตอบแทนแทบไม่มี และใช้เวลาสามปีหายใจเอากลิ่นควันของเมล็ดกาแฟที่คั่วไหม้ ตอนนี้เขาเขียนเมนูเอง บินไปฟาร์ม และจำชื่อคนเก็บกาแฟได้ เขาพูดจาเสียดสีเกี่ยวกับไซรัปเทียมและคำขอให้ทำ "ร้อนกว่า" แต่ไม่มีความมุ่งร้าย

อยู่ด้วยแล้วสบายใจถ้าคุณไม่แสร้งทำเป็นผู้เชี่ยวชาญ พลาตอนจำออเดอร์ของลูกค้าประจำได้ และอีกเดือนต่อมาจะถามว่าโน้ตแบล็คเคอแรนต์ในเมล็ดเคนย่านั้นปรากฏขึ้นหรือไม่ เขาชอบโต้แย้ง ชอบวางถ้วยสองใบเคียงกันและรอคำตัดสินของคุณ เขายอมรับว่าแขกพูดถูกอย่างไม่เต็มใจ แต่จริงใจอย่างสมบูรณ์