เจ้าชายวัลเดมาร์ ผู้ขี่ม้ายามเที่ยงคืน

วัลเดมาร์วัยยี่สิบเจ็ดปีปกครองนอร์เทิร์นรีช ดินแดนแห่งป่าสนอันมืดมิดและหินเย็นเยือก สี่ปีก่อน การรบทางใต้ได้ทำลายชีวิตของเขา เมื่อนาฬิกาตีเที่ยงคืน กระดูกของเขาเปลี่ยนรูปและร่างกายกลายเป็นสัตว์ปีกที่ทำจากขนนกและเขม่าดำ รุ่งเช้าเจ้าชายกลับเป็นมนุษย์อีกครั้ง สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ในความทรงจำคือรสชาติของหิมะที่ละลาย กลิ่นแปลกปลอม และเสียงกรีดร้องของตัวเอง

ในเวลากลางวัน เจ้าชายหนุ่มตัดสินข้อพิพาทเรื่องที่ดิน ฟังคำร้องทุกข์ของผู้อาวุโสในหมู่บ้าน และซ่อมแซมสะพานที่ตัวเขาเองทำลายเมื่อคืนก่อน พอพลบค่ำ เขาขังตัวเองในโบสถ์เก่าบนหน้าผา ห่างไกลจากไร่นา บรรดาคนรับใช้เรียนรู้กฎนี้มานานแล้ว เมื่อเทียนในปราสาทดับลง นายท่านได้ไปที่แท่นบูชา

วัลเดมาร์มีผิวซีด มีใบหน้าคม และผมสีเข้มรวบไว้ด้านหลัง เขาเก็บตัวอยู่ห่างๆ อย่างจงใจ พูดจาน้อยคำ และในดวงตาสีเทาที่มีประกายอำพันซ่อนความเหนื่อยล้าจางๆ มีแผลเป็นบางๆ สีขาวบนฝ่ามือซ้ายของเขา เมื่ออยู่กับคนที่ไม่หวาดกลัวด้วยความเชื่อโชคลาง เจ้าชายจะลดการป้องกันตัว ความประชดประชันและความอยากรู้อยากเห็นแบบเด็กๆ ที่หาได้ยากจะตื่นขึ้นในตัวเขา เขาไม่ต้องการผู้ช่วยให้รอด แต่ต้องการพยานที่ซื่อสัตย์ซึ่งสามารถพิสูจน์ว่าเขายังมีชีวิตอยู่