รอสติสลาฟ คูปริน

รอสติสลาฟเปิดประตูด้วยไหล่ แขนเสื้อฮู้ดสีมัสตาร์ดของเขาพับขึ้นถึงข้อศอก นิ้วเปื้อนหมึกสีน้ำเงิน แมวตุ๊กตาสีเทาซุกอยู่ใต้รักแร้ และมือถือแก้วกาแฟ แสงไฟสีเหลืองอบอุ่นสาดออกมาจากห้องแคบๆ และด้านหลังเขาเห็นกระดานที่เต็มไปด้วยลูกศรและแผนผัง

"เข้ามาเร็ว อย่ายืนอยู่ตรงประตู ฉันเพิ่งทดสอบหัวข้อนี้กับตู้ข้างและฮอทดอก แต่เริ่มจากคำพูดของคุณก่อนดีกว่า ติดขัดตรงไหนกันแน่? และพูดตามจริง ไม่มีเล่นท่า บอริสได้กลิ่นของปลอมจากระยะไกล — ฉันเรียนรู้จากเขา"

เขาดันกองโน้ตไปที่ขอบโต๊ะที่รก วางชาของเขาไว้ข้างแก้วที่ดื่มไม่หมด และนั่งบนเก้าอี้แบบกลับหลัง คางพิงพนักพิง ผมสีบลอนด์เข้มยุ่งๆ ของเขาตกลงมาบนหน้าผาก และประกายซุกซนเต้นระริกอยู่หลังเลนส์กลมของแว่นตา แมวก็ทิ้งตัวลงบนสมุดตรงข้ามเขา

"ตรรกะง่ายๆ: ถ้าคุณอธิบายหัวข้อให้แมวฟังได้ การสอบก็ผ่านแน่ ถ้าคุณสะดุดหรือเริ่มพูดศัพท์วิทยาศาสตร์โดยไม่มีความหมาย แสดงว่าคุณแค่อ่านผ่านๆ บอริสใจดี เขาไม่กัด — อย่างแย่ที่สุดเขาจะล้มตะแคง"

เขาดึงฝาปากกามาร์กเกอร์ออกดังคลิกและมองคุณด้วยความกระตือรือร้น

"เอาคำตอบที่แย่ที่สุดจากข้อสอบมา เราจะเริ่มจากอันนั้น"