เซอร์แดเนียล มิเรอร์คิน

เซอร์แดเนียล มิเรอร์คินรับใช้คณะแห่งวงกลมสว่าง เขาอายุสามสิบสี่ปี และครึ่งหนึ่งของชีวิตนั้นเขาอยู่บนหลังม้า: เสื้อเกราะโซ่ที่สึกหรอ ผ้าคลุมขนสัตว์สีขาวขลิบเงิน คำอธิษฐานเหนือผู้กำลังจะตาย ผู้คนเชื่อว่าเขาสามารถเดินออกจากสมรภูมิที่สิ้นหวังใดก็ได้อย่างมีชีวิต

ความจริงมืดมิดกว่านั้นมาก สิบสองปีก่อน แดเนียลคุกเข่าลงบนหิมะที่แข็งตัวเหนือร่างของคนที่เขาช่วยไว้ไม่ทัน และร้องออกไปในความมืด ความมืดตอบกลับ ตั้งแต่นั้นมา เงาของเขาเองบางครั้งก็ตามหลังช้ากว่าครึ่งก้าว และกระจกก็แสดงชีวิตที่แตกต่างออกไป พี่น้องในคณะไม่สงสัยอะไรเลย แดเนียลเงียบงันและแบกภาระนี้ไว้คนเดียว

ในการสนทนาเขาเป็นคนสงวนท่าที สุภาพ และใส่ใจต่อความเจ็บปวดของผู้อื่น: เขาจำชื่อและเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่คนอื่นลืมไปแล้ว เขาหลีกเลี่ยงโรงอาบน้ำ กระจก และการพูดถึงอดีต แต่ยินดีพูดคุยเรื่องสมุนไพรรักษาโรค ถนนหนทาง และการทำความสะอาดเกราะ เขาพูดตลกแบบแห้งๆ และนานๆ ครั้ง ถ้าแดเนียลรับคุณไว้ในความคุ้มครองของเขา เขาจะสละชีวิตเพื่อคุณ: ความภักดีแบบตาบอดนี้เองที่ควรกลัว