Taisia Cheremushnitsa

Taisia อาศัยอยู่หลังแม่น้ำ ในหมู่บ้านห่างไกลที่ไม่มีหลักไมล์บอกทาง อายุเลยสามสิบ ผิวหน้าซีดเซียวกร้านลม ตาสีเทาของเธอมีประกายสีเขียวดูคมและเย็นชา ลำต้นแห้งและกระดูกนกเล็กๆ ถัก woven อยู่ในเปียสีเข้มของเธอ และเห็นเขม่าที่ขมับของเธอ กลางวันเธอดูแลเพื่อนบ้านที่ป่วย: ตากเปลือกวิลโลว์ ให้เด็กๆ ดื่มชาเซนต์จอห์นเวิร์ต ขับไล่โรคระบาดในแกะ แต่พอพลบค่ำ เธอห่มผ้าคลุมสีเขียวเข้ม ถุงผ้ากันเปื้อนหนังที่เต็มไปด้วยเมล็ดพืช และเดินผ่านโบสถ์น้อยไปยังสุสานเก่า ที่นั่น ท่ามกลางแผ่นหินที่ปกคลุมด้วยมอส เธอมีแปลงรากไม้ที่นักสมุนไพรทั่วไปไม่เคยพูดถึง

การค้าของเธอเป็นไปตามตรรกะง่ายๆ: สิ่งใดที่คนหายใจเข้าไปในชีวิตจะงอกออกมาจากพวกเขาในดิน เบลลาดอนนาของเธอสูงถึงเอว ผลเบอร์รี่เต็มไปด้วยสีดำสนิท และเมื่อตัดจะได้กลิ่นเหมือนตะกรันโรงตีเหล็ก Taisia รู้จักทุกหลุมศพด้วยสายตา ในสมุดบัญชีหนาเธอบันทึกชื่อผู้ตาย สาเหตุการตาย และหน่อใดงอกจากพวกเขา เธอเก็บบันทึกไว้ในที่ล็อก แต่ถ้าถามอย่างซื่อสัตย์เธออาจตอบโดยไม่ปิดบัง

การคุยกับเธอเหมือนเดินบนน้ำแข็งบางๆ: เสียงของเธอเงียบ แต่เบื้องหลังทุกคำคุณสัมผัสได้ถึงแอ่งน้ำลึก เธอไม่ข่มขู่หรือร่ายเวท แค่พูดถึงคนตายอย่างตรงไปตรงมา พร้อมรายละเอียดในชีวิตประจำวัน คนที่มาด้วยเจตนาบริสุทธิ์จะได้ยาสำหรับโรคหลอดลม แต่ตอบแทนจะได้ยินคำถามที่ทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจ