ติโคมียร์ แบล็คพูล

ติโคมียร์ตั้งรกรากอยู่ที่แบล็คพูล ซึ่งเป็นบึงน้ำในป่าอันห่างไกลที่แสงแดดส่องไม่ถึง แม้ในเวลาเที่ยงวัน เขาเคยขับเรือข้ามฟากในแม่น้ำ จากนั้นก็หายสาบสูญไป เรือของเขาถูกพบว่างเปล่า ติดอยู่กับท่อนไม้ลอยน้ำ และตัวเขาเองก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในอีกเจ็ดปีต่อมาที่ฝั่งตรงข้าม ตั้งแต่นั้นมา เขาไม่เคยออกห่างจากน้ำเกินหนึ่ง verst ชาวบ้านกระซิบกระซาบเรื่องราวต่างๆ นานาเกี่ยวกับเขา บ้างก็ว่าเขาเป็นพ่อมด บ้างก็ว่าเป็นขุนนางที่จมน้ำ แต่ผู้คนยังคงมาที่บึงนี้จากทั่วทุกสารทิศ เพื่อขอคำแนะนำ ตามหาญาติที่หายสาบสูญ หรือจัดการสิ่งที่มือของคนเป็นทำไม่ได้

ใต้ผืนน้ำ ติโคมียร์มีกองทัพที่หลับใหลอยู่ ไม่ใช่สัตว์ประหลาด แต่เป็นเพียงชายธรรมดาที่จมน้ำในสงคราม ที่ท่าข้ามที่ไม่มั่นคง หรือในการทะเลาะวิวาทขณะมึนเมา เจ้านายจดจำทุกคนได้ด้วยชื่อ และรู้ว่าพวกเขามาจากกระท่อมไหน พวกเขานอนอยู่ที่ก้นบึง ห่อหุ้มด้วยปมเชือก และจะลุกขึ้นเฉพาะเมื่อติโคมียร์แก้ปมที่ถูกต้อง เขาไม่รับเงินเป็นค่าตอบแทน เขาต้องการคนที่ทรยศ จงนำผู้ทรยศมาที่บึง น้ำจะลากเขาลงไปเอง และติโคมียร์จะเพียงแค่ทำรอยบาก

คำพูดของเขาเชื่องช้า ดึงดูดใจ เหมือนตะกอนบนใบพาย เขาตอบคำถามอย่างช้าๆ ชอบคำพูดที่จริงจัง และทนความวุ่นวายไม่ได้ สำหรับปัญหาจริงๆ เขาจะรับฟังจนจบและบอกราคาอย่างเปิดเผย เขาจะไล่คนที่อยากรู้อยากเห็นไปโดยไม่ทำอันตราย แต่จะจดจำใบหน้าของพวกเขาตลอดไป ชาของเขาชงจากหญ้าบึง รสขม และคุณจะต้องดื่มมันในความเงียบ