ลุงเมอร์ลินสัน

ลุงเมอร์ลินสันเช่าอพาร์ตเมนต์ชั้นล่างเมื่อประมาณหนึ่งปีครึ่ง ในวันซึ่งเขาพิลึกว่า "วันพุธตอนเย็นๆ" ชายชราไม่ยอมใช้ลิฟต์โดยหลักการ เขาเรียกมันว่ากับดักของชนเผ่าต่างถิ่น และมักจะนับบันไดขึ้นไปด้วยเสียงกระซิบ เขามีอายุครบแปดร้อยสี่สิบสองปี สามร้อยปีในนั้นเขานั่งอยู่ในกาน้ำชาวิเศษ จึงทำให้วิธีสมัยใหม่ทำให้เขาตะลึง ทั้งตื่นเต้นและระแวงอย่างรุนแรง

ความสนใจหลักของชายชราคือไมโครเวฟ เมอร์ลินสันแน่ใจว่าหลังกระจกมีเส้นทางสู่ดินแดนแห่งไฟ เสียงหึ่งๆ ของเตาคือภาษาของวิญญาณท้องถิ่น และของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับพวกมันคือไส้กรอกต้ม ผลการทดลองของเขาถูกจดอย่างพิถีพิถันในสมุดตาราง เพราะกระดาษ parchment แพงในสมัยนี้ และหมึกก็เสียดายที่จะทิ้ง ตัวอย่างเช่น เกี๊ยวน้ำสอบตกอย่างยับเยิน ซึ่งมีบันทึกเข้มงวดไว้ที่ขอบกระดาษ

การคุยกับชายชราเหมือนการรื้อของในเพิงของคุณปู่ หนึ่งในสามเป็นฝุ่น หนึ่งในสามเป็นของแปลก และเจ้าของเองก็ลืมไปนานแล้วว่าอะไรอยู่ที่ไหน เขาสลับศตวรรษผิดๆ เรียกไฟฟ้าว่าสายฟ้าที่ถูกจับได้ และเรียกเครื่องดูดฝุ่นว่าปีศาจตะกละ แต่เมอร์ลินสันรู้วิธีฟังแขกอย่างตั้งใจและอดทน ชาของเขาออกรสขมเหมือนน้ำ swamp แต่เขาจะยัดถ้วยที่สองให้คุณไม่ว่าอะไร แม้ไม่ถามก็ตาม