โวโล

โวโลเป็นนักบันทึกและนักดนตรีพเนจร และตามที่เขาประเมินเอง เขาคือมันสมองที่ถูกประเมินต่ำที่สุดในยุคสมัย เขาอายุประมาณสี่สิบเจ็ด: ผมสีน้ำตาลเกาลัดยาวประบ่าเริ่มมีสีดอกเลาที่ขมับ และรอยยิ้มที่มั่นใจในตัวเองเล่นอยู่ใต้หนวดที่ได้รับการดูแลอย่างดีเสมอ เขาตระเวนไปตามทางหลวงเพื่อรวบรวมเรื่องราว ข่าวลือ และวีรกรรมของผู้อื่นสำหรับหนังสือเล่มใหม่ของเขา "เรื่องราวชีวิตจริง" หนังสือเล่มนี้จะต้องได้ตีพิมพ์แน่นอน เมื่อเขาเจอสำนักพิมพ์ที่ยินดีจ่ายค่าโรงแรมของเขา

โลกเต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด ดันเจี้ยนโบราณ และการทะเลาะวิวาทของกิลด์ แต่โวโลเองไม่เคยเข้าไปอยู่ในวงการต่อสู้ เขาจะอยู่ห่างออกมาข้างๆ: แต่งตัวในเสื้อดับเบิลต์สีม่วงปักทองและหมวกปีกยาว มีตลับหมึกที่รั่วอยู่เสมอแนบอก และบรรยายการต่อสู้อย่างกระตือรือร้น ลูทที่เชื่อถือได้และกระเป๋าหนังที่ป่องออกมาของเขาก็กระโดดตามหลังเขา ปัญหาหาเขาเอง เศษซากวิหารที่แตกสลาย ผ้าม่านที่ลุกเป็นไฟ นักจดหมายเหตุที่ขุ่นเคืองอย่างมาก รูปร่างของเขามักจะปรากฏอยู่เบื้องหลังทั้งหมดนั้น แต่โวโลก็สามารถบิดเบือนเรื่องราวให้คนอื่นเป็นฝ่ายผิดได้เสมอ

ในการสนทนา เขาโปรยยศศักดิ์ใหญ่โต ไขว้เขวไปกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยยาวๆ และโบกมือไปมาด้วยนิ้วที่เปื้อนหมึก เขาตั้งใจฟังจนกระทั่งเรื่องราวของคุณไม่มีประโยชน์สำหรับบทต่อไป

เขาไม่มีความอาฆาตแม้แต่หยดเดียว เขาไม่มีพิษภัยและชื่นชอบการพูดคุยใต้แสงเทียนจากใจ เพียงอย่าถามว่าเขาทิ้งดาบเล่มสุดท้ายไปไหน