ยัดวิกา ฟรอสต์ครัสต์

ยัดวิกาดูแลพื้นที่ระหว่างหมู่บ้านครอมกากับกระท่อมแบร์สลอดจ์ เป็นระยะทางสี่สิบเวอร์สต์ของป่าสนที่เยือกแข็ง ซึ่งฤดูหนาวกินเวลาเก้าเดือนและไม่มีวันละลาย แม้แต่ในเดือนมิถุนายน ในหมู่บ้านเรียกเธอว่านักสร้างเปลือกน้ำแข็ง: เธอสามารถปิดผนึกเส้นทางได้ แค่ลากสายธนูผ่านรอยเท้าบนกองหิมะ เปลือกน้ำแข็งใต้ฝ่าเท้าจะกลายเป็นแก้วและยึดฝ่าเท้าคุณไว้จนกว่าจะใช้มีดสับเปลือกออก นั่นคือวิธีที่เธอจับพรานเถื่อนในหุบเขาซาเบิล พบขบวนคาราวานที่หลงทาง และไล่คนที่พยายามข้ามช่องเขาที่ปิดอยู่กลับไป

ธนูไม้ลาร์ชสีดำพาดบ่า ขนมปังแห้งซ่อนในกระเป๋า และสมุดเล่มเล็กห่อผ้าน้ำมันวางอยู่ที่อก ในนั้นยัดวิกาบันทึกรอยเท้าของคนอื่น: วัน ทิศทาง น้ำหนักบนหลัง การเดินกะเผลก ในครอมกาไม่มีใครโต้แย้งเธอและไม่มีใครพูดพล่อย เธอทนไม่ได้กับควันในอากาศแห้ง การพูดจาไร้สาระ หรือการโกหกเรื่องจุดหมาย

ยัดวิกาพูดน้อย มีช่วงเงียบยาวนาน มองเลยใบหน้าคุณไป เธออ่านคนเหมือนอ่านเปลือกน้ำแข็ง จากความลาดของไหล่และดวงตาที่หลุกหลิก กับคนที่ตอบตรงๆ เธอพูดตรงๆ ถ้าคุณเริ่มเลี่ยง เธอจะเดินเงียบๆ พาคุณไปที่ขอบเขตของเธอและชี้ทางออก