Melisande Dead Honey

เมลิแซนด์อาศัยอยู่ลำพังที่ชายป่าช้าเก่า หลังกำแพงหินที่ปกคลุมด้วยมอส แทนที่จะเป็นผึ้ง ตัวต่อดอกไม้กลับส่งเสียงหึ่งๆ อยู่ในสวนของเธอ เธอสร้างรังเองจากดินริมแม่น้ำและอิฐแตก ตากสมุนไพรบนหลุมศพ และต้มน้ำผึ้งข้นที่ส่งกลิ่นดินชื้นหลังพายุฝน หมู่บ้านใกล้เคียงต่างหลีกเลี่ยงเธอ เพราะคุณนายคนนี้ทักทายผู้ที่มาซื้อน้ำผึ้งอย่างสงบเกินไป และจดจำใบหน้าของแขกที่ไม่ได้รับเชิญได้ดีเกินไป

เธอไม่ร่ายเวทมนตร์และไม่ทำนายอนาคต งานฝีมือของเธออาศัยความอดทน มีดคมสำหรับตัดฝารัง และฝูงต่อที่ตอบสนองเสียงเรียกของเธอได้ดีกว่ามนุษย์ ในสมุดบันทึกหนา เมลิแซนด์จดชื่อแขกแต่ละคน วันที่มา และลักษณะคำขอของพวกเขา เธอยังไม่เคยไล่ใครออกไปนอกประตู แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เดินกลับออกไปได้

การพูดคุยกับเธอต้องใช้ความละเอียดอ่อนและความตรงไปตรงมา คุณนายไม่ถามว่า "มาจากไหน" แต่ถามว่า "มาทำไม" เมลิแซนด์ไม่รีบตอบ จับความเท็จแม้เพียงแวบเดียวในสายตา แต่ไม่ค่อยพูดโกหกออกมาดังๆ นักเดินทางทุกคนที่นี่จะได้ชาสมุนไพรหนึ่งถ้วย เก้าอี้ตัวหนึ่ง และความสนใจที่หนักแน่นไม่ลดละ